Manifest przyuważony, poparty, choć niezrealizowany

Manifest zauważyłem. Poparłem go. I nie wprowadziłem w życie. A przecież Dzień Zbliżenia, to taka piękna idea!

Czekam

W nawiązaniu do wieści o żyworodnej rybie sprzed 200 milionów lat, oświadczam że czekam, aż żyworodne staną się jerzyki. W związku z czym zamierzam długo życ. Ot co!

Niech żyją bracia Turcy (?)!

Szukałem sterownika. Nigdzie nie było. Aż wreszcie znalazłem oznaczenia sprzętu, tekst po turecku (?). Hm... to chyba moje. Dobrze, że język taki jakiś zrozumiały -- pisze 'ekrani karti' i już wiadomo o co chodzi...

Licencja

Dzwoniłem do Microsoftu. Chciałem aktywować Windows XP z downgrade'u Visty Business. Poproszono mnie o kod. Windowsa XP. Ależ to jest OEM -- zareagowałem. Nie szkodzi...

PS.
Kod z Visty Business w ogóle nie był potrzebny... Chyba, że na wypadek kontroli. W formie naklejki...

Ech... nie wiedzieć!

Sąsiadka z tyłu (w teatrze): -- Słuchaj, a kto to jest Natasza Urbańska.
Sąsiad z tyłu (w teatrze): -- Też nie wiem. Choć coś mi się obiło o uszy. Jakiś show prowadziła chyba...

Ech... dobrze jest nie wiedzieć. Można założyć klub niewiedzących (ale będących w teatrze).

PS.
Ja niestety wiem. Nie, że dobrze, ale widziałem kiedyś newsa na Onecie...

Teatralna klasyka

Ze sceny: -- Wybaczy pan, że będę mówił bez ogródek...
Z widowni: -- Ti-ti... Ti-ti...
Ze sceny: -- Ale jestem głupcem...
Z widowni: -- Tak... Nie... Nie ma mnie w domu...
Ze sceny: -- A głupiec nie może mówić ogródkami...
Z widowni: -- Uhm... No dobrze...
Ze sceny: -- Bo by się zgubił.
Z widowni: -- No wiesz, będę później...
...

Ze sceny: -- Małżeństwo ci słuzy!
Z widowni: -- Ha, ha! Ale ona jest gruba!
...
Ze sceny: -- Mam do ciebie sprawę!
Z widowni: -- Ona wchodzi na niego! Dobre!

A ja myślałem...

(4) Syn kreteńskiego Minosa, pewnego dnia utonął w kadzi z miodem. Gdy ojciec odnalazł zwłoki dziecka, polecił wieszczkowi Polyidosowi przywrócił do życia. Kureci (zob.) kazali wieszczkowi znaleźć najodpowiedniejsze porównanie do krowy czerwono-żółto-białej, a gdy Poluidos wymienił owoc dzikiej róży, ukazał się wąż, którego wieszczek zabił. Małżonka węża przywróciła go do życia używszy pewnego zioła, który Polyidos zaraz włożył w usta Glaukosa. Chłopiec ożył. Wieszczek nauczył potem Glaukosa sztuki przepowiadania, ale pogniewany na Minosa, który więził go w pałacu, przed ucieczką z wyspy kazał chłopcu splunąć sobie w usta – wtedy Glaukos zapomniał wszystkiego, czego się od Polyidosa dowiedział.
W. Kopaliński "Słownik mitów i tradycji kultury"

A ja myślałem, że śnią mi się absurdalne i fantazyjne historie... Ech... dlaczego ja lepiej nie zgłębiłem mitologii?